منوی اصلی
 
  پل دختر ميانه

نشاني بنا : 20 كيلومتري ميانه بطرف زنجان

تاريخچه و مشخصات بنا :
در بين راه زنجان ميانه، جائي كه رودخانه قزل اوزن به دامنه شرقي قافلانكوه مي رسد، پل محكم و زيبائي احداث شده كه به پل دختر معروف است. تاريخ بناي اوليه پل معلوم نيست و بخشي از كتيبه اي كه حاكي از تاريخ بناي اوليه و باني آن بوده، از بين رفته است. عده اي از باستانشناسان پايه هاي پل را متعلق به عهد ساساني يا قبل از آن مي دانند. باتوجه به معماري پل و ويژگيهاي آن مي توان تاريخ ساختمان اصلي آن را متعلق به قرن هشتم هجري دانست. طبق مفاد كتيبه مرمري كه به سرقت رفته است اين پل در سال 933 هجري توسط شاه بيگم بنت محمد بيگ موصللو تعمير گرديده است.

پل مزبور بوسيله آغامحمدخان قاجارتعمير شد. ليكن در سال 1313 هجري طاق آن شكسته و تخريب شده و در همان سال توسط اداره كل باستانشناسي با كمك اداره فرهنگ ميانه و اداره راه مرمت گرديد. در روز 25 آذر 1325 قواي دموكرات هنگام عقب نشيني از برابر نيروهاي دولتي براي جلوگيري از پيشرفت ارتش ايران طاق چشمه وسط را با دينامیت منفجر كردند كه فعلا به همان صورت باقي است. مرمت پايه هاي پل كه به هنگام انفجار با ديناميت به شدت آسيب ديده و شكافهاي طولي و عرضي فراواني در آن ايجاد شده بود در سال 1376 آغاز و در آبانماه سال 1377 باتمام رسيد و در حال حاضر شرايط فيزيكي پل بترتيبي است كه نگراني از آسيب جدي آتي آن كاملا از بين رفته است.
پل دختر داراي سه چشمه بزرگ و پايه هاي سنگي عريضي است كه دهانه وسطي نسبت به دهانه هاي طرفين بزرگتر و داراي طاقي بلندتر است. به همين سبب گذرگاه پل از وسط داراي شيب ملايم به دو طرف كناره پل است.

آب برهاي طرفين چشمه وسط به شكل مثلث و از سنگ ساخته شده و در بالاي آن طاقنماهاي كم عمقي به چشم مي خورد كه دهليزها در ميان آن جاي گرفته اند. بر روي پايه وسطي پل كتيبه اي آجري به شكل مربع به ضلع 2 متر به خط نسخ موجود است كه قسمتي از خطوط آن محو شده و از بين رفته است و در سمت چپ كتيبه اي ديگر از سنگ مرمر حاكي از بازسازي پل بوده است كه از بين رفته است.